Een natuurlijk teken (♮) heft een eerdere verhoogde (of verlaagde) noot op, en herstelt de noot tot zijn diatonische toonhoogte. Voorbeeld: In G-groot (F♯ standaard), verlaagt een F♮ de F♯ weer naar F natuurlijk met een halve toon. Het creëert geen mol-teken tenzij de toonsoort al een mol heeft.