Beide zijn hamerslag-toetseninstrumenten, maar ze verschillen significant op elk vlak.
| Aspect | Fortepiano (18e–vroeg 19e eeuw) | Moderne Vleugel |
|---|---|---|
| Klang | Zachter, helderder, snellere decay; distincte registrale kleur | Louder, rijker, langere sustain; homogener |
| Actie | Licht, ondiepe toetsdip; leer-bezette hamers | Zwaarder, diepere touch; vilt hamers; dubbele escapement |
| Frame | Houten (geen metalen plaat) | Gietijzeren plaat ondersteunend ~20 ton snaars spanning |
| Bereik | 5–5½ octaven (typisch FF–f''') | 7¼ octaven (A0–C8) |
| Pedalen | Kniehefbellen of 2–3 pedalen (demper, una corda, moderator) | 3 pedalen: sustain, sostenuto, una corda (verschuiving) |
| Gebruik | Haydn, Mozart, vroege Beethoven; historisch geïnformeerde uitvoering | Standaard concertinstrument vanaf midden-19e eeuw |
De fortepiano's transparantie past bij Klassiek repertoire – helderheid van lijn, registraal contrast. De vleugel's kracht en sustain passen bij Romantiek en moderne werken – harmonische rijkdom, dramatische projectie. Verschillende instrumenten voor verschillende muzikale talen.