De moderne hobo is een vast onderdeel van westerse muziek sinds de 17e eeuw. Het werd in Frankrijk ontwikkeld rond de 1660s, uitgegroeid uit eerdere dubbele-riet instrumenten zoals de sjalm. Het nieuwe ontwerp – met een smaller boor, meer klappen en een verfijnder riet – maakte het snel een favoriet in orkesten en kamerensembles.
Haar distinctive, zachte maar doorwerpende toon maakte het een go-to instrument voor solo's en melodische lijnen. Terwijl haar voorouders duizenden jaren teruggaan, heeft de hobo zoals we hem kennen vandaag meer dan 350 jaar continu gebruik in kunstmuziek.