In tegenspraak met elk misverstand, was Wolfgang Amadeus Mozart (1756–1791) niet alleen een componist van genie, maar ook een verblindende toetsenvirtuoos. Het instrument dat hij meesterde was de fortepiano — de 18e-eeuwse voorganger van de moderne piano. Tijdens zijn jaren in Wenen was de fortepiano het dominante toetseninstrument, en Mozart bezat instrumenten van de gerenommeerde makers Anton Walter en Johann Andreas Stein.
Zijn output voor het instrument is ontzagwekkend: 27 pianoconcerten, 18 pianosonata's, en een rijkdom aan kamerstukken, variaties, en solostukken. Mozart estrenó deze werken vaak zelf, en verbaasde publiek met zijn vloeiendheid, expressieve diepgang, en improvisatorische briljantie. Verre van een vreemdeling voor het toetsenbord, was hij een van de grootste pianist-componisten uit de geschiedenis.