Wolfgang Amadeus Mozart (1756–1791) leerde niet de moderne piano als kind – de fortepiano bestond (uitgevonden ca. 1700) maar was zeldzaam en nog niet standaard. In plaats daarvan meesterde hij de klavecimbel (en viool) onder de strenge begeleiding van zijn vader, Leopold Mozart. Naarmate de fortepiano evolueerde en in de jaren 1770–80 populairder werd, omarmde Mozart het, en componeerde hij veel van zijn rijke concerten en sonates specifiek voor de dynamische mogelijkheden van het nieuwe instrument.