Er is geen naam, geen gezicht, geen enkel individu dat geïdentificeerd kan worden als de 'eerste drummer'. Percussie—holle bommen slaan, dierenvelden over frames spannen, kleipotten kloppen—dateert uit de Paleolithicum, minstens 40.000 jaar geleden, met archeologisch bewijs in Afrika, Europa en Azië.
Vroegere trommen dienden ritueel, communicatie en begeleiding. Ze ontstonden onafhankelijk in talloze culturen: raamtrommen in Mesopotamië, sprekende trommen in West-Afrika, taiko-voorlopers in Japan, keramische trommen in Amerika. Het concept van een 'drummer' als gespecialiseerde muzikant is een veel latere ontwikkeling; in veel oude samenlevingen was trommen een communautaire of sjamanische rol, geen beroep.
De 'eerste drummer' is een categorie-fout—als vragen wie eerste zong. Ritme is ingeboren; de instrumenten zijn uitbreidingen van het lichaam. Wat we weten komt van grottekeningen, graafgoederen en ethnografische continuïteit, niet van een historisch archief.