Louis Armstrong, universeel bekend als "Satchmo" (kort voor "Satchel Mouth"), was een meester trompet speler wiens innovaties op het instrument fundamenteel jazz en Amerikaanse muziek vormden.
Voor Armstrong domineerde de cornet de vroege jazz (King Oliver, Bix Beiderbecke). Armstrong schakelde in de midden jaren 20 over naar trompet, aangetrokken door het helderder, meer penetrerende timbre – beter geschikt voor de opkomende rol van de gefatureerde soloist. Zijn 1925-1928 Hot Five/Seven opnames op trompet vestigden het instrument als jazz' lead-stem.
Armstrong was even revolutionair als vocalist – scat-zang uitvindend, conversationele fraseering populair makend, en elke jazzzanger sinds dien beïnvloedend (Billie Holiday, Bing Crosby, Ella Fitzgerald, Frank Sinatra). Maar de trompet was zijn eerste stem, het instrument waarmee hij muzikale mogelijkheden herschreef.
Elke jazztrompetist sinds – Roy Eldridge, Dizzy Gillespie, Miles Davis, Clifford Brown, Freddie Hubbard, Wynton Marsalis – staat op Armstrong's fundament. Hij speelde niet zomaar de trompet; hij leerde de wereld wat de trompet kon zeggen.