Wanneer een gitaarsnaar wordt geprikkeld, trilt hij, waardoor de resonantiebodem (top) ook gaat trillen. Dit creëert geluidsgolven – drukverstoringen in de lucht – die uiteenlopen en onze oren bereiken.
De geluidsgolf bevat een fundamentele frequentie (bepaald door snaarlengte en spanning) plus overtonen (harmonieken) die de gitaar zijn klankkleur geven.
De gitaarkorpus fungeert als resonator, versterkt de trillingen van de resonantiebodem. Houtsoorten en constructiematerialen beïnvloeden klankkwaliteiten – verschillende dichtheden en stijfheden kleuren het geluid.
Samen creëren deze factoren de unieke stem van de gitaar.