De cello (violoncello) duikte op in Europa tijdens de vroege 16e eeuw, specifiek in Noord-Italië. Het ontwikkelde zich uit eerdere gebogen instrumenten zoals de viola da gamba en de violone. Pioneerende Italiaanse luthiers zoals Andrea Amati en Gasparo da Salò waren instrumentaal in het standaardiseren van zijn ontwerp en constructie.
Het instrument won snel populariteit in Europa, werd een kernlid van de snaarfamilie en een vast onderdeel van klassieke ensembles. Vandaag de dag wordt de cello gevierd om zijn rijke, diepe toon en expressieve veelzijdigheid, prominent in klassiek, jazz, folk en hedendaagse genres.