De meest cruciale stap is het kiezen van het hout. Traditioneel:
Het zagen hout moet langzaam aan de lucht drogen gedurende meerdere jaren – vaak 5 tot 10+ jaar – om vochtgehalte te stabiliseren en akoestische eigenschappen te ontwikkelen. Oven drogen wordt vermeden voor hoogwaardige instrumenten.
De boven- en achterplaat worden gesneden tot precieze gedifferentieerde diktes (buiging) met gouges, hobels en schrapers. Deze buiging bepaalt de structurele integriteit en stem van het instrument. De f-gaten worden in de bovenplaat gesneden.
Dunne esdoorn ribs worden in vorm gebogen op een heet buigijzer en gelijmd aan de hoek- en eindblokken op de vorm.
De gesneden boven- en achterplaat worden gelijmd aan de ribstructuur. De purfling (decoratieve inleg) wordt in een kanaal rond de randen van de boven- en achterplaat gezet om barsten te voorkomen.
De nek en snijwerk worden uit een enkel stuk esdoorn gesneden. De penkoker wordt geboord en de snijwerk volute gevormd.
Een grondlaag zeegelt het hout, gevolgd door meerdere lagen olie- of spiritusvernis. Dit beschermt het hout en verbetert esthetiek. De vernisreceptie en aanbreng beïnvloeden de klank sterk.
Laatste stappen omvatten het passen van het vingerbord, brug, zielpost, basbalk, staartstuk, eindspijk en pen. De brug- en zielpostplaatsing zijn cruciaal voor toonaanpassing.
Het maken van een fijne cello duurt 200–300+ uur vakmanschap over vele maanden.