De posaune is ontekenbaar een koperinstrument — geen snaarinstrument. Klankproductie begint wanneer de speler hun lippen in een bekermondstuk laat trillen, wat de luchtkolom in de cilindrische, U-vormige buis in trilling brengt. In tegenstelling tot snaarinstrumenten die vertrouwen op trillende snaren, verandert de posaune van toonhoogte door zijn handtekening schuifmechanisme, dat de luchtkolom fysiek verlengt of verkort. Deze mechanische elegantie geeft de posaune zijn kenmerkende glissandomogelijkheid en plaatst het stevig in de koperfamilie, naast trompetten, horens en tuba's.