De banjo stamt af van West-Afrikaanse luiten (bijv. akonting, ngoni, xalam) – kalebaskoor, vellenkap, bundvrije hals, 3–5 snaren. Verslaafde Afrikanen brachten het concept naar de Amerika's (17e–18e eeuw).
Afrikaanse oorsprong → Caraïbische/US-aanpassing → industriële standaardisering. De instrumentenreis spiegelt de Afrikaanse diaspora: gedwongen getransplanteerd, radicaal getransformeerd, toch haar vooroudersstem behoudend. De 5e snaar (drone) is de directe nakomeling van de Afrikaanse duimsnaar. Als je een banjo hoort, hoor je geschiedenis.