De afkorting sf (of sfz) staat voor sforzando – een Italiaanse term betekenis "gedwongen" of "gespannen." In muzikale notatie geeft het een plotselinge, sterke accent op een enkele noot of akkoord aan, gespeeld met directe intensiteit voordat teruggekeerd wordt naar het heersende dynamische niveau.
In tegenstelling tot een standaard accentteken (>), dat een noot benadrukt binnen de huidige dynamiek, impliceert sforzando een momentane piek – een scherpe, dramatische stoot die scherp uitsteekt. Het wordt vaak gebruikt voor dramatoog effect, ritmische dryving, of om een structureel aankomstpunt te benadrukken.
Componisten van Beethoven tot Stravinsky hebben sforzando gebruikt om schok, urgentie, of ritmische vitaliteit in hun scores te injecteren. Wanneer je sf in je partij ziet, denk: hard slaan, dan direct loslaten.