Duitse notatie ruilt de bekende kruis/mol-symbolen voor unieke lettergrepen en een cruciale nootnaamverschuiving die de B/B♭-ambiguïteit elimineert.
In het Duits is H = B natuurlijk, terwijl B = B♭. Dit scheidt de twee tonen netjes die het Engels met een modifier verward. Dubbele toevallige tekens volgen dezelfde logica: Doppelkreuz (𝄪) voor dubbele kruis, Doppel-B (𝄫) voor dubbele mol.