Vioolproduceren een rijke, zachte toon met een licht nazale kwaliteit – vaak beschreven als "warm" of "houtachtig." Ze worden gestreken (of af en toe gepikt) en bespannen met darmsnaren of nylon.
Meest voorkomende stemming: G–D–A–E (zoals viool maar met bunden). Andere stemmingen bestaan voor ander repertoire.
De viool's unieke timbre en expressieve mogelijkheden maakten het centraal in Renaissance en Barok consortmuziek.