Nee. De hoorn in C (zowel natuurhoorn als moderne hoorn met C-krom) is een niet-transponEREND instrument. Wanneer de speler een geschreven C leest, is de klinkende toon ook C—concerttoonhoogte.
Contraste met de Standaard Dubbele Hoorn: De moderne dubbele hoorn in F/B♭ is een transponEREND instrument: geschreven C klinkt als F (een perfecte kwint lager) op de F-kant.
Historisch gebruikten horens wisselbare krommen om toonart te veranderen. De C-hoorn was favoriet voor hogeregisterparts—meest beroemd in Bach's Brandenburg Concerto Nr. 1—en klinkt op geschreven toonhoogte. Dit maakt het een van de weinig koperinstrumenten die concertnotatie leest.