Bepaalde muzieksoorten dienen een specifiek doel. Een wiegelied helpt een baby slapen. Een tango of wals is voor dans. De Afro-Amerikaanse muziek "The Blues" dient ook een doel.
Een historisch doel van bluesmuziek was als uitlaatklep voor een gevangene bevolking zonder andere stem, volgens een All About Jazz-artikel over de blues door Ed Kopp. Vroegere bluesvormen – Afrikaanse tribale muziek en gezangen, werkliederen, spirituals – gaven Afrikaans-Amerikaanse slaven enige vrijheid om te commentaren op hun ellende, arbeidsomstandigheden en emotionele pijn.
Een ander doel: mondelinge tradities doorgeven en culturele verbindingen leggen. Een bluesnummer over harde tijden kan beginnen in de Mississippi Delta (de geboorteplaats van de blues per Ed Kopp) en later in Alabama of Georgia een vergelijkbaar bluesnummer opduiken.
Naast ellend, arbeid en onderdrukking, was een doel van de blues om verbinding te maken met emotionele kwesties, met name verlies en pijn van liefde, volgens The Blue Highway-artikel door Robert M. Baker. Bij hartzeer kan iemand er op intellectueel en visceraal niveau mee omgaan door letterlijk "te huilen" of "te zingen" de blues.
Mississippi Delta blues of traditionele blues was een van de eerste typen, per Ed Kopp. Regionale blues zoals St. Louis Blues en Chicago Blues groeiden naarmate de muziek zich verspreidde – doch alle bluessoorten moeten emotionele kwesties anspreken om als ware "blues" te gelden.