Wie de radio aanzet, hoort bewijs van de 'emo'-stroming: bands, teksten, kleding, houding. Sinds begin 2000 mainstream, wordt emo-muziek gelinkt aan tienerdepressie, zelfbeschadiging en zelfmoord.
'Emo' is verwarrend: het verwijst naar een muziekstijl én de subcultuur onder fans. Oorsprong: hardcore punk, midden jaren '80. Meer emotionele, boze en depressieve teksten – 'emopunk', 'emocore', 'emotional hardcore'. De subcultuur verschuifde naar mainstream, mengde zich met indie rock, langzamere en donkerdere geluiden/teksten.
Met groeiende populariteit kwam een donkerdere subcultuur: niet alleen muziek, ook stijl en houding. Donkere kleuren, skinny jeans, Vans/Converse, leer armbanden/kettingen. Donkere, korte, fransige haarsneden.
Door de melankolie in de muziek zit de cultuur vol triste gevoelens en daden. Emoties in de muziek zijn gelinkt aan depressie, boosheid, zelfschade bij tieners. Weinig hard bewijs dat depressiecijfers hoger liggen bij emo-fans, maar psychologen stellen dat tienerangst en depressie jongeren naar de cultuur trekken.
Dr. Joseph M. Carver (Ph.D.) tegen CounselingResource.com: "Een gedeponeerde, geïsoleerde tiener glijdt vaak in een Emo- of Gothische subcultuur, vindt anderen die ook gedeponeerd, verward, geïsoleerd en in nood zijn. Helaas verlengt de emotionele steun die deze groepen bieden hun ellende door verdere isolatie aan te moedigen."
Timesonline: depressie kan ook een tactiek zijn om in te passen met peers in de emo-subcultuur.
Opvallend: groeiende trend van zelfschade in de emo-subcultuur. Correlatie blijft speculatief, maar sommige psychologen zien een link tussen de donkere cultuur en neiging tot zelfschade (snijden, schrapen, branden, slaan, bijten). Zelfschade wijst op diepe emotionele storing (o.a. borderline), maar kan ook een manier zijn om in te passen.
Kindpsychologe Dr. Tanya Byron (Timesonline): "Onder jonge peergroepen nemen er een aantal samen zelfschade op als onderdeel van de emo-cultuur."
2008: zelfmoord van 13-jarige Hannah Bond gelinkt aan emo-cultuur. Ouders beschuldigen haar glamourisatie van zelfmoord door muziek en sites die het bevorderen. Eén geval is geen trend, maar de depressieve aard van de cultuur laat correlatie met tienerdepressie en zelfmoord open voor speculatie.