Het bedoelde nummer (waarschijnlijk "The Death of Me" of vergelijkbare tracks uit hun middenperiode) schildert de verwoestende greep van verslaving – het gevoel gevangen te zitten, je geest te verliezen, te verdrinken in wanhoop, en de dood voor ogen te zien. Het is een rauwe, emotionele ballade over de verwoesting van middelenmisbruik.
Frontman Danny Worsnop's eigen goed gedocumenteerde strijd met alcohol en drugs verleent deze nummers viscerale authenticiteit. Ze zijn niet waarnemend – ze zijn bekentenis.