In "Formation" (2016) verwijst Beyoncé naar watermeloen niet als letterlijk fruit maar als culturele code.
Sinds de post-burgeroorlogstijd wordt watermeloen gebruikt in racistische beelden om zwarte Amerikanen te kwetsen – hen voorstellend als lui, simpel of kinderachtig.
Door casual "watermeloen drinken" te noemen (waarschijnlijk watermeloenfrisdrank of rode drank), keert ze het stereotype om, veranderd een instrument van onderdrukking in een symbool van trots, autonomie en vreugde. Het is een act van culturele weerstand: een simpel genot genieten zonder schaamte.
De regel stelt: Deze beelden definiëren ons niet langer – we claimen ze terug.