Goede Koning Wenceslas keek uit
Op het feest van Stefanus,
Toen de sneeuw rondom lag,
Diep en krisp en gelijkmatig:
Helderscheen de maan die nacht,
Winterbrandstof verzamelend.
"Hier, page, en sta bij me,
Als je het weet, vertel,
Die boer daar, wie is hij?
Waar en wat is zijn woning?"
"Mijnheer, hij woont een goede mijl vandaan,
Onder de berg;
Rechtover tegen de bosheining,
Bij de fontein van Sint-Agnes."
"Breng me eten, en breng me wijn,
Breng me dennenhout hierheen:
Jij en ik zullen zien hoe hij dinert,
Wanneer we dat brengen."
Page en vorst gingen voort,
Samen gingen zij voort;
Door de ruwe wind's wilde klagte,
En het bittere weer.
"Mijnheer, de nacht is donkerder nu,
En de waait harder;
Mijn hart valt me, ik weet niet hoe;
Ik kan niet verder."
"Volg mijn voetstappen, mijn goede page;
Trap er volhardend in:
Je zult de winterwoede vinden
Je bloed minder koud laten bevriezen."
In zijn meesters stappen liep hij,
Waar de sneeuw ingedrukt lag;
Hitte zat in de grond zelf
Die de Heilige had afgedrukt.
Daarom, christelijke mannen, wees zeker,
Rijkdom of rang bezittend,
Gij die nu de armen zegenen,
Zult zelf de zegen vinden.