Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Liedjes en songteksten

Beroemde Introliederen in Sport en Entertainment

Intromuziek is geen achtergrond – het is psychologische oorlogvoering, merkidentiteit en rituul. Hier zijn vier iconische voorbeelden uit verschillende domeinen.

NBA: "Sirius" — The Alan Parsons Project

De instrumentale opbouw (2:45 arpeggio's, dan de drop) werd de Chicago Bulls' kampioensperiode-intro – en het blauwprint voor elke team's speler-intro montage. Geen teksten nodig. De synth-progressie is verwachting.

WWE/Worstelen: "Graveyard Symphony" — Jim Johnston

The Undertaker's thema. Gong → begraafplaatsorgel → vervormde gitaar → die gefluister: "Rust in vrede." Drie decennia, één personage, één thema. De muziek is het personage.

Boksen: "The Greatest" — James Brown

Muhammad Ali liep niet binnen – hij arriveerde. JB's funk-prediking ("Ik ben de grootste! / Ik schudde de wereld!") maakte de ringwandeling een preek. De Godfather of Soul bezorgde de soundtrack van de Greatest of All Time.

Voetbal: UEFA Champions League Hymne

Tony Britten's 1992 aanpassing van Handel's "Zadok the Priest" (gezongen in Engels, Frans, Duits). Voor elke wedstrijd, elk stadion, elke taal. De koor – "Die Meister / Die Besten / Les grandes équipes / The champions" – maakt van een toernooi een ceremonie.

Het Patroon

Geweldige intromuziek doet drie dingen: signaleert identiteit, manipuleert emotie, creëert rituul. Of het nu een batter's walk-up song is of een promotie-playlist – de juiste track verandert de kamer voordat je spreekt.

Liedjes en songteksten

Related Categories