Door Josh Krajcik
In het land waar de wilde beren dwalen,
Ontvouwt zich een verhaal, een geest roept thuis.
Een gebroken jongen, verloren en alleen,
Vindt verlossing, genezing onbekend.
Oh, Grote Geid, leid ons door de nacht,
Verlicht het pad, maak onze stappen licht.
Met wijsheid en mededogen, geef je deel,
Raak onze zielen en genees onze gebroken harten.
Als een rivier die stroomt, altijd zo diep,
De genade van de geestenbeer, in onze harten bewaren we.
Door beproevingen en ellende vinden we kracht,
Om ons te verheffen, en te leren van onze lengte.
[Herhaal]
In de cirkel van het leven vinden we onze plaats,
Verbonden met de natuur, omarmen we genade.
Met liefde en vergeving stellen we vrij,
De ketens van woede en vijandigheid.
[Herhaal]
In de voetsporen van de geestenbeer wandelen we,
De reis omarmen, met harten en zielen geleid.
Oh, Grote Geest, jouw aanwezigheid voelen we,
Ons vooruit leidend, met onvoorwaardelijke ijver.