De beroemde Bloemenduet ("Sous le dôme épais") uit Léo Delibes' opera Lakmé (1883) heeft geen woorden in de traditionele zin. Het is een vocalise — een passage gezongen op open klinkers (voornamelijk "ah") zonder tekst.
Later zingt Lakmé de aria "Où va la jeune Indoue?" (het "Belied"), die wel Franse tekst heeft. Maar de Bloemenduet blijft een van de meest gevierde tekstloze ensembles in het repertoire — bewijs dat de menselijke stem geen woorden nodig heeft om direct tot de ziel te spreken.