Andy Veliz
In de stilte van mijn kamer,
Vind ik mezelf alleen,
Zonder jouw aanwezigheid om de leegte te vullen,
Voelt mijn hart zwaar als een steen.
Eenzame nachten zonder jou,
Een pijn die ik niet kan dragen,
Ik verlang naar de dagen dat wij één waren,
Maar nu ben ik achtergelaten om te vragen,
Wat ging er mis?
Ik speel onze herinneringen af in mijn hoofd,
Het lachen, de vreugde, de liefde die we deelden,
Maar nu voelt het allemaal als een ver dromerij,
Een droom die langzaam verbleekt.
Eenzame nachten zonder jou,
Een pijn die ik niet kan dragen,
Ik verlang naar de dagen dat wij één waren,
Maar nu ben ik achtergelaten om te vragen,
Wat ging er mis?
Ik probeer troost te vinden in het gezelschap van anderen,
Maar niemand kan de leegte vullen die je achterliet,
Jouw afwezigheid werpt een schaduw over mijn leven,
Een schaduw die voor altijd blijft lijken.
Eenzame nachten zonder jou,
Een pijn die ik niet kan dragen,
Ik verlang naar de dagen dat wij één waren,
Maar nu ben ik achtergelaten om te vragen,
Wat ging er mis?
Door deze eenzame nachten houd ik vast aan de hoop,
Dat we één dag onze weg terug naar elkaar vinden,
Tot die tijd hou ik je herinneringen dicht bij mijn hart,
En bid ik voor de dag dat we weer samen zullen zijn.