Een dankbaarheids-hymne in couplet-refrein-structuur met een brug als reflectie.
Dank je voor deze dag, Geest,
Voor het geschenk van leven en adem,
Voor de zon die zo helder schijnt,
En de sterren die de nachtelijke hemel vullen.
Dank je voor je liefde, Geest,
Zo overvloedig, rijk en vrij,
Oneindig en onveranderlijk,
Altijd vloeiend, eindeloos.
Dank je voor de schoonheid van de natuur,
Voor de bergen, stromen en bomen,
Voor de bloemen die in glorie bloeien,
En de zoete vogelzangen.
Dank je voor de mensen in mijn leven,
Voor hun liefde, steun en vriendschap,
Voor de lessen die ze me hebben geleerd,
En de kansen die ze me hebben gegeven.
Ik weet dat ik niet altijd dankbaar ben,
Voor alles wat je me geeft,
Maar mijn hart is vol dankbaarheid,
Geest, en ik ben voor altijd dankbaar.
Moge ik altijd bewust zijn van je liefde,
Moge ik mezelf openstellen, om je liefde te ontvangen.
Het nummer doorloopt schepping, gemeenschap en zelfbewustzijn – en eindigt niet met resolutie, maar met een bewuste openheid.