"Runaway" (2010) volgt geen enkel, consistent rijmschema. In plaats daarvan gebruikt het een gevarieerde, complexe structuur typisch voor moderne hip-hop – interne rijmen, multisyllabische ketens, en wisselende patronen over coupletten en refrein.
Lose AABB/AAAA met herhaalde eindrijmen: "douchebags," "assholes," "scumbags," "jerkoffs." Meer ritmisch chant dan rijmschema.
Dichte interne rijmen, vloeiende cadentie, multisyllabische clusters (bijv. "cocaine / propane / window pane"). Prioriteert klankdichtheid boven eindrijmregelmaat.
Conversationele bezorging gemengd met ritmische rymclusters. Wisselt schema mid-couplet; gebruikt schuine rym, assonantie, alliteratie.
Letter-gebaseerde schema's (ABAB, AABB) vangen alleen eindrijmen. "Runaway" leeft in de interne architectuur – waar lettergrepen over lijnen heen echoën, niet alleen aan lijneinden. Het nummer prioriteert ritmische flow en thematische herhaling boven schematische rigiditeit.