"Child in Time" is niet zomaar een nummer – het is een 10-minutige emotionele ontgraving van de menselijke prijs van oorlog. Geschreven door Ian Gillan en uitgebracht op Deep Purple in Rock (1970), was het direct geïnspireerd door de Vietnamoorlog en de oplopende tol op burgers en soldaten.
De structuur van het nummer spiegelt zijn boodschap: een ontroerende, langzaam opbouwende intro (orgel-gedreven, bijna liturgisch) barst uit in explosieve, gitaar-gevoede catharsis – en instort terug in stille wanhoop. Jon Lord's orgel en Ritchie Blackmore's gitaar ruilen smart en woede; Gillan's stem verschuift van fluisteren tot schreeuwen.
Meer dan 50 jaar later blijft "Child in Time" een van rock's krachtigste anti-oorlog statements – tijdloos omdat de tragedie die het beschrijft nooit ophield te herhalen.