Een van de meest geliefde hymnes uit de methodistische traditie, geschreven door de vruchtbare dichter en theoloog Charles Wesley. Het nummer beschrijft de intieme gemeenschap met Christus in een tuin-setting, een metafoor voor rust, genade en goddelijke tegenwoordigheid.
Wanneer ik de Verlosser nabij voel,
Weet mijn ziel niets anders dan te liefhebben;
Mijn hart verlaat op een keer alle zorg,
En de hemel zelf daalt neer boven.
Geen veroordeling vrees ik nu meer;
Jezus, en alles in Hem, is mijn:
Levend in Hem, mijn levende Hoofd,
En gekleed in goddelijke gerechtigheid.
Moedig benader ik de eeuwige troon,
En claim de kroon door Christus, mijn Koning;
De Heilige Geest maakt alles het mijne,
En toont mij God in alle dingen.
Ik voel, of hoor, of proef van U;
Uw omringende geur vind ik:
Uw aanwezigheid vult mijn hart met vrede,
Uw bloed heeft mijn ziel goddelijk gemaakt.
Uw stem is vol vreugde voor mij;
Uw aanraking kan al mijn vrees verbannen:
Uw liefde kan mijn droefte tot lof veranderen,
En mij hier in Uw gelijkenis maken.
En wanneer mijn voeten deze hoven betreden,
Zal ik de lof zingen van Hem die stierf;
Tot, verloren in volmaakte zaligheid bovenaan,
Ik geniet van de zelige vloed.
Charles Wesley, broer van John Wesley (stichter van het metodisme), schreef meer dan 6.000 hymnes. "In the Garden" (vaak bekend als "When I Feel the Saviour Near") benadrukt de persoonlijke, experiencele vroomheid die kenmerkend was voor de vroege methodistische beweging. De tuin-beeldspraak verwijst naar Gethsemane en de scheppingstuin – plaatsen van gebed, overgave en herstel.