(Couplet 1) In het land van bot en huid een zo gebroken wereld Lig je lichaam op de grond Ik voel me nu zo hoopeloos In een door vrees verteerde wereld verdwijnen de botten die het bouwden Maar je bent zo mooi als stof die uit de ruimte daalt (Refrein) Botten botten ze graven je uit Botten liegen niet wat niet naar buiten komt Wat doen we en doen we het allemaal weer? (Couplet 2) In de donkerste tijden vind je er iets goods in elke misdaad Als alles in zicht een prijs heeft wat zal overleven? In een stad omgewerpt tot puin liggen alle toekomsten in het verleden Maar je lijkt nu zo gelukkig als iemand met niets meer over
Let op: Dit is een door fans getranscribeerd fragment; officiële teksten kunnen afwijken. Het nummer staat op The Bends (1995) – Radiohead's wending van grunge-aanpalend tot art-rock-architecten. De skeletale beeldspraak voorspelt de anatomische obsessie van OK Computer.