Geschreven door Paul Simon in 1964, blijft “The Sound of Silence” een prikkende kritiek op oppervlakkige communicatie en spirituele leegte in de moderne wereld.
“Reach out… touch” – Een mislukte poging tot echte contact, ontmoet met “emptiness” en “nothingness.”
Het nummer scoorde #1 in 1965 en duurt voort als anthem voor eenzaamheid in menigten, mediaverzadiging zonder betekenis, en de honger naar authentiek menselijk contact. De acoustische eenvoud verheugt een lyrische diepgang die relevanter voelt in de digitale eeuw dan ooit.