In een wereld waar tranen vallen,
En de hemel verloren lijkt in rouw,
Sta ik hier, met een gebroken hart,
Wensend dat de regen stopt.
Door de duisternis kan ik je aanwezigheid voelen,
Een hoopvol licht in deze onvermoedelijke storm.
Met elke druppel die valt, wordt mijn ziel gescheurd,
Maar ik vasthoud aan het geloof dat jij herstelt.
Jij stopt de regen, jij geneest mijn pijn,
Breng de zonneschijn terug, laat de liefde blijven.
In je omhelzing vind ik mijn weg,
Oh, laat deze droefte niet blijven.
De wolken verzamelen, zwaar van smart,
Maar ik laat ze mijn morgen niet bepalen.
Met elke ons kracht sta ik op,
Want in jouw liefde is het paradijs.
Als een zachte fluistering leidt je stem me,
Naar een plek waar dromen uitkomen.
Door de storm vind ik mijn vrede,
Met de belofte van jouw liefde, zal mijn hart nooit ophouden.
In dit moment geef ik me over,
Aan de kracht van jouw liefde die de val breekt.
En terwijl de regen verdwijnt,
Weet ik dat met jou er een helderdere dag zal zijn.