"Mercedes Benz" (1970) is een satirische a cappella smeekbede om luxe – een Mercedes, een kleurentelevisie, een avondje uit. Juxtaponeert materiële begeerte met eenzaamheid ("Lord, won't you buy me a Mercedes Benz? / My friends all drive Porsches, I must make amends").
Verwijzingen naar "coke" en "speed" wijzen op middelengebruik; de refrain "Oh Lord, won't you buy me a Mercedes Benz?" onderstreept de leegte van consumentisme. Het nummer stelt dat geluk niet te kopen is – zelfs faam en bezittingen laten een leegte achter. Opgenomen dagen voor haar overlijden, blijft het een emotionele kritiek op materialisme.