Een noot is een individueel teken in de muziek dat een specifieke toonhoogte en een specifieke duur vertegenwoordigt. Noten worden genoteerd op een muziekstaf en zijn aangeduid met de letters A tot G voor de toonhoogte. De duur wordt weer gegeven door de vorm op de staf en is een hele noot, halve noot, kwartnoot, achtste noot of zestiende noot. De duur is een fractie van de maat, of de timing, van het gehele nummer.
Een akkoord is een set van twee tot drie noten die tegelijkertijd gespeeld worden. Een akkoord wordt gebruikt om een melodie te harmoniseren, complexiteit en rijkdom op te bouwen en de toonsoort voor het nummer te definiëren. De meest voorkomende akkoordsoort is een grote triade, waarbij een noot, zijn grote derde en zijn reine kwint samen gespeeld worden. Een grote derde is de noot die vier halve tonen van de basnoot ligt, en een reine kwint is de noot die zeven halve tonen van de basnoot ligt.
Instrumenten zijn verdeeld in twee basiscategorieën: monofonisch en polyfonisch. Monofonische instrumenten zoals de viool, fluit of saxofon kunnen maar één noot tegelijk spelen. Polyfonische instrumenten, zoals een piano, gitaar of banjo, kunnen meerdere noten tegelijk spelen om akkoorden te vormen.
Elke noten kunnen samen gespeeld worden om een geluid te creëren, maar wanneer akkoorden correct gespeeld worden, creëren ze een geluid in harmonie. Correct gebruikt, creëren de akkoorden een prettige harmonische structuur, wat het beste gedefinieerd kan worden als de achtergrondstemming van de muziek. Vanaf de initiële akkoorden kan de voortgang van het geluid op een prettige en methodische manier plaatsvinden.