Het moeilijkste van instrumentwisselen is nieuwe noten/griffen leren. Alle saxofoons (behalve baryton) hebben evenveel toetsen en identieke griffen per noot. Alt naar sopraan is dus simpel.
Alt- en sopraansax hebben hetzelfde geschreven bereik. Geen nieuwe griffen nodig. Een F op de eerste ruimte van de violinsleutel = dezelfde greep op beide. Componisten maakten instrumenten transponerend (niet klinkende toon) zodat wisselen tussen gelijkaardige instrumenten makkelijk is.
Grote verwarring: geschreven noten = zelfde greep, maar klinkende toon verschilt. Sopraansax klinkt een grote tweede lager dan geschreven. Geschreven B = klinkend As. Alt-sax klinkt een grote zes lager. Geschreven B = klinkend Des. Dit heet transposities.
Embouchure van sopraan en alt is heel anders. Basispositie gelijk (tanden op mondstuk, mond vormt afdichting), maar sopraan vereist veel sterkere spieren voor controle. Oefen schalen en lange tonen voor kracht. Dit versterkt ook je alt-sax techniek.
Laat je niet verwarren door de bocht van de alt-sax. Nog steeds 6 hoofttoetsen + kleinere toetsen. Verschil: sopraan = rechte lijn, alt = gebogen. Linkerhand: 3 hoofttoetsen bovenaan, pink uitgestrekt over extensietoetsen. Rechterhand: 3 hoofttoetsen onderaan, pink over lagere extensietoetsen.