Iedereen heeft zijn eigen smaak in muziek; we weten wat we haten en wat we liefhebben, en we hebben allemaal onze guilty pleasures. Maar weten we echt waarom we van wat houden? Hoe zijn onze muzikale voorkeuren ontwikkeld, en zijn ze onderhevig aan verandering? Als mensen zijn we muzikale wezens, en elke cultuur heeft zijn eigen muziek. We zijn emotioneel gebonden aan bepaalde nummers of stijles, en veel onderzoek wijst erop dat er biologische, psychologische en sociologische redenen zijn voor onze muzieksmaak.
Er is veel onderzoek gedaan naar muzikale voorkeuren van mensen en wat ervoor zorgt dat iemand een affiniteit heeft voor een bepaalde stijl. Veel studies omvatten leeftijd, geslacht, ras en andere kenmerken van hun proefpersonen, die allemaal de smaak van een persoon beïnvloeden. Nog meer experimenten gingen over de emotionele reacties die muziek opwekt. De resultaten van muzieksmaakstudies zijn uiteenlopend, maar er zijn wel conclusies getrokken. Langdurige muzikale training, zoals pianoles, beïnvloedt de reactie van een persoon op muziek. Hetzelfde nummer herhaaldelijk horen creëert ook een voorkeur voor of tegen de muziek. Groepsinvloed en massamedia beïnvloeden ook de muzieksmaak.
Veel mensen zouden zeggen dat ze hun favoriete muziek liefhebben vanwege de manier waarop het hen doet voelen. Muziek heeft de kracht om stemming te veranderen of zelfs ons hart sneller te laten kloppen. Muziek wordt vaak gezien als een manier om emoties uit te drukken. Als mensen voelen dat ze zich kunnen herkennen in een nummer of toon, wordt het vaak een van hun favoriete muziekstukken. Als mensen zich vermaakt voelen door een muzieksstijl, zullen ze meer nummers in dat genre zoeken. Muziek en dans zijn vaak onlosmakelijk; veel mensen houden van muziek waarop ze kunnen bewegen. Mensen reageren ook op stijlen die hun ouders of vrienden leuk vinden.
De oren van een baby zijn volledig functioneel vier maanden voor de geboorte. Al in de baarmoeder nemen mensen hun muzikale omgeving op. Op zeer jonge leeftijd beginnen mensen consonante en dissonante intervallen (de afstand tussen noten) te leren. Jonge kinderen houden van eenvoudige liedjes, en hoe meer muzikale variatie ze op jonge leeftijd horen, hoe meer ze later onthouden en begrijpen. De puberjaren zijn een keerpunt voor muzikale voorkeuren. Op die leeftijd beginnen de meeste mensen interesse in muziek te tonen. Mensen met Alzheimer onthouden misschien niet de namen van hun bezoekers, maar ze kunnen de woorden van hun favoriete nummers uit hun pubertijd onthouden. Onze puberjaren zijn emotioneel geladen en onze muzikale hersenen naderen hun volwassen vorm. De meeste mensen vormen hun muzieksmaak op 18- of 20-jarige leeftijd.
De meeste mensen zoeken de juiste balans tussen eenvoud en complexiteit in een muziekstuk. Muzikanten neigen ertoe meer complexe stijlen te appreciëren of te prefereren omdat ze niet gestimuleerd of verrast worden door muziek die te simpel is. Een van de grootste invloeden op onze muzieksmaak is ritme. Bijvoorbeeld, niet-muzikanten neigen ertoe Latijnse muziek te disliken omdat de ritmes gecompliceerd en onvoorspelbaar zijn. Als mensen worden gevraagd wat ze aan bepaalde muziek leuk vinden, zeggen velen: "Het heeft een goede beat." In het algemeen stimuleert muziek belangrijke hersengebieden, en onze smaken zijn deels gedefinieerd door de muzieksstijlen die onze hersenen, lichamen en zintuigen prikkelen.