In een jazzband is de basgitaar het instrument dat het geluid bijeenhoudt. De basist omlijnt de akkoordvoortgang, houdt de beat en drijft de beweging van het stuk. In plaats van bladmuziek te lezen, zoals klassieke muzikanten, improviseert een jazzbasist een baslijn met de akkoorden in het nummer. De meest voorkomende elementen van een jazzbaslijn zijn noten binnen de akkoorden, halve tonen vanaf de akkoordwortels en doorgangstonen voor lopende lijnen.
Bestudeer muziektheorie. Memoriseer de toonsoorten, schalen en triadvormen. Oefen ze tot je in elke toonsoort kunt spelen zonder na te denken over welke kruisen en molen het heeft en je weet welke noten in elk gegeven akkoord zitten.
Begin met het leren van een nieuw nummer door de wortels van elk akkoord te spelen. In zijn eenvoudigste vorm is een baslijn gewoon de wortels van de akkoorden. Leer ze eerst voor elk nieuw stuk.
Voeg leidtonen toe, noten een halve toon verwijderd van de wortel, vóór akkoordwisselingen. Bijvoorbeeld, als de eerste slag van een maat een A-majeur akkoord is, speel een G# op de laatste slag van de vorige maat en dan een A op de eerste slag van de nieuwe maat. Sla altijd de wortel van het akkoord op de slag waar het akkoord verandert.
Speel andere noten in de triade op de tweede slag van een akkoord. Bijvoorbeeld, als het A-majeur akkoord vier slagen duurt, speel een A op de eerste slag, een C# op de tweede slag, een E op de derde slag en een leidtoon voor het volgende akkoord op de vierde slag.
Incorporeer doorgangstonen om lopende baslijnen te creëren. Als je vier slagen A-majeur hebt en dan een shift naar E-majeur, kun je A-B-C#-D#-E spelen. De B is een doorgangstoen en de D# is een leidtoon.
Zoek kansen om dezelfde noot door verschillende akkoordwisselingen heen te spelen. Dit heet een pedal point. Bijvoorbeeld, in de voorgang E mineur 7, G7, C7, zitten alle akkoorden een G in; een G spelen door de hele voorgang creëert een suspensie-resolutie effect.
Houd de beat. Gebruik contraritmes zoals triolen alleen spaarzaam.