"Taps" wordt bij militaire diensten gespeeld ter ere van gesneuvelden. Lang geassocieerd met begrafenissen en feestelijkheden. Het verhaal is vol romantische anekdotes en legendes, vaak zonder historisch bewijs.
Deel van de oorzaak: beperkte toonhoogtes van een bugle. Bugles spelen tonen die ontstaan door overtonen (natuurlijke frequenties). "Taps" gebruikt deze overtonen voor alle toonhoogtes. Geen ventielen nodig. Eerder kwamen ventielen niet voor; bugles moesten onderhoudsvriendelijk zijn in het veld.
Bugle-seinen waarschuwen troepen, kondigen diensten aan, geven commando's. "Taps" betekent "lichten uit". Bij militaire begrafenissen: laatste "lichten uit" voor de dienstplichtige. Uniek voor VS-militair: ook bij kransleggingen en herdenkingen.
Begon als simpele seintje "lichten uit". 1862: Unie-armée had algemene seintje. Gen. Daniel Butterfield wilde eigen seintje voor zijn brigade. Hij zoemde een deel van "Tattoo" voor bugler Oliver W. Norton. Samen breidden ze het uit tot de huidige "Taps". 1874 officiële naam. 1891 verplicht bij militaire begrafenissen.
Populair verhaal: jong noorderse soldaat schreef nooten stervend in het veld. Vader vond hem, gebruikte nooten voor begrafenis. Geen bewijs volgens Villanueva.
Volgens FAS.org veelgebruikte tekst:
"Fading light dims the sight,
And a star gems the sky, gleaming bright.
From afar drawing nigh -- Falls the night.
Day is done, gone the sun,
From the lake, from the hills, from the sky;
All is well, safely rest, God is nigh.
Then good night, peaceful night,
Till the light of the dawn shineth bright;
God is near, do not fear -- Friend, good night."