Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Overige muziek

Muziekvormen tijdens de Renaissance

De Renaissance (ca. 1400 tot ca. 1600) was een tijd van ontwaking en omwenteling. Renaissance betekent hergeburt of reconstructie, en de maatschappij in deze periode ontwikkelde een nieuw perspectief. Muziek veranderde van eenvoudige unisono of harmoniën bestaande uit alleen kwarten en kwinten naar drieklanken (triaden). Dissonantie was opzettelijk en ritmes werden complexer. Nieuwe instrumenten en muziekvormen ontstonden, en er bestond vrijheid voor componisten die voorheen gebonden waren door reglementen.

Sacrale VOCALMUZIEK

De Misse was een belangrijke vorm van Renaissancemuziek. De Latijnse tekst kwam van de Ordinaire Misse en volgde secties waaronder Kyrie (God), Gloria (roem), Credo (geloofsbelijdenis), Sanctus (heilig), Benedictus (gezegend) en Agnus Dei (Lam van God). Vaak introduceerde een gregoriaans zang of cantus popular in vroege periodes een sectie. Motetten waren kortere teksten afkomstig van andere godsdienstige bronnen dan de Misse, vaak de Bijbel. Motetten bestonden uit vier tot vijf stemmen met nadruk op de hoogste stem. Het was één continu stuk in plaats van verdeeld in secties en werd a cappella of met instrumenten gezongen. Jongens of countertenors zongen de hoge stemmen in zowel de Misse als motetten omdat het niet fatsoenlijk was voor vrouwen om in de kerk op te treden.

Overige sacrale vocale muziek bestond uit hymnes of chorales. De Reformatie vond plaats tijdens de Renaissance en gemeenten breeken met de kerk wat Protestantisme creëerde waar de Misse niet gevierd werd. In plaats daarvan werden hymnes gecreërd bestaande uit twee tot vijf stemmen en gezongen door het koor of de gemeente met instrumenten of a cappella. Duitse Lutheranen waren een van de eersten die deze hymnes of chorales schreven. Carols waren vergelijkbaar met hymnes in Engeland en bestonden uit veel strofen met een refrain. De melodieën waren vaak ontleend aan oude dansen en de teksten aan godsdichtgedichten.

Sacrale INSTRUMENTALE MUZIEK

Instrumenten zoals de luit, orgel en klavecimbel werden met stemmen en alleen gespeeld. Muzikale groepen speelden consortmuziek in kerken en bestonden uituiten, harpen, gebogen snaren, blokfluiten (houten fluitachtige instrumenten), shawms met dubbele rieten en hoorns. Deze muziek imiteerde vaak vocale liedjes en motetten.

SECULIERE VOCALMUZIEK

Consorten of groepen muzikanten reisden tussen gemeenschappen en waren de belangrijkste communicatiemiddel, soms nieuws brengend in hun muzikale ballades. A cappella vier- tot zesstemmige madrigalen vermakten de luisteraar met liefdesverhalen. Elke regel had gelijke betekenis, en er was echo en imitatie in de muziek met melodielijnen gedeeld onder alle stemmen. Vrouwen mochten seculiere muziek uitvoeren. Beschrijvende teksten kregen meer betekenis door tekstschildering. Een treurig lied kon dalende noten en dissonante harmoniën hebben met een zwaaiend ritme, terwijl een vrolijk lied in toonhoogte zou stijgen en vangende ritmes zou hebben. Engelse madrigalen waren licht en humoristisch terwijl de Italiaanse varianten serieuzer waren.

Het Engelse lied, Franse chanson, Duitse lied en Italiaanse canzona waren allemaal hetzelfde en voor één tot vijf stemmen. Ze werden meestal begeleid door de luit en waren erg ritmisch.

SECULIERE INSTRUMENTALE MUZIEK

Dansen waren een vorm van muziek die toeschouwers liet meedoen door te dansen in ketens of cirkels. Een paar dansbewegingsvoorbeelden zijn de Franse Branle waar dansers van links naar rechts zwaaien, de langzame wandelende Pavane, en de levendige en ingewikkelde Galiard.

Overige muziek

Related Categories