De jaren zeventig zagen een explosie van nieuwe muziek. Disco nam de nightclubs in bezit en introduceerde flamboyante dansstijlen. De jaren zeventig zagen ook de evolutie van oude muzikale stijlen, toen rock 'n roll begon te herschikken in kleinere genres, elk met distincte elementen. Popmuziek in de jaren zeventig was een amalgamaat van oude en nieuwe genres en stijlen.
Disco heerste op de AM-formaten voor een groot deel van het decennium. Het kon continu in clubs gespeeld worden door de gelijkenis in beat van nummer tot nummer. Sommige van de vroege hits waren gebonden aan dansen, zoals Van McCoy's "The Hustle" uit 1975. Disco bereikte zijn piek in de late jaren zeventig toen John Travolta speelde in "Saturday Night Fever". De film, met diverse hits van de Bee Gees, produceerde een soundtrackalbum dat in zes maanden de bestverkochte plaat aller tijden werd.
Rockacts konden onder meerdere namen vallen zoals hard rock, country rock, psychedelisch en progressief rock. Led Zeppelin, gedreven door gitarist Jimmy Page en zanger Robert Plant, vestigde zijn legendarische rockstatus op en naast het podium. "Stairway to Heaven" uit 1971 werd een FM-hymne. Ozzy Osbourne en Black Sabbath, Aerosmith, Judas Priest, Alice Cooper en Kiss gaven hardrockfans genoeg keuze. Beroemde arena of progressieve rockbands duiken op in de zeventig, waaronder Boston, Queen, REO Speedwagon, Journey, Kansas en Styx. Sommige overblijfselen uit de zestig bleven hun succes door de zeventig. The Rolling Stones scoorden een nummer 1 hit in 1978 met "Miss You". De Stones waren nog steeds een van de toerende topartiesten tot 2010, maar per 2011 bleef "Miss You" hun laatste nummer 1 hit.
Zachte rock van singer-songwriters had nog steeds een plek op AM-radio in de zeventig. Bob Dylan was nog steeds een factor, hoewel hij het decennium afsloot met een switch naar christelijke muziek met "Slow Train Coming". Jim Croce, John Denver, Janis Ian, Neil Young, Don McLean, James Taylor, Billy Joel en Paul Simon waren onder de schrijvers die grote hits in de zeventig scoorden. Simon startte 1970 als deel van Simon & Garfunkel en met een enorme hit, "Bridge Over Troubled Water". Het duo brak op hetzelfde jaar op, hoewel ze nog een top 10 hit in 1975 hadden met "My Little Town".
Sommige rockbands met een melodieuze, harmonieuze klank die instrumentatie boven power chords plaatsten, vonden ook succes in de zeventig. Fleetwood Mac had een ongebruikelijke mix van mannelijke en vrouwelijke musici en mengde toetsen in hun blues/rock geluid. Ze scoorden een van de bestverkochte albums van het decennium met "Rumours" in 1977. The Eagles hadden hun eerste hit, "Take It Easy", in 1972, en hun grootste commerciële succes, het album "Hotel California", in 1977.
Stevie Wonder, Marvin Gaye, Al Green, Gladys Knight & the Pips, Earth, Wind & Fire en Curtis Mayfield waren onder de R&B-artiesten die in de zeventig wisten "over te stappen" naar de popcharts. Michael Jackson, die het decennium begon als deel van de kinderact de Jackson 5, had zijn eerste grote solo-succes met "Off the Wall" in 1979. "Hardcore" soul-fans favorieten de bas-gedreven klank van funk. James Brown was nog steeds actief. Maar George Clinton en zijn bands Funkadelic en Parliament kwamen funk te verpersoonlijken met nummers als "Tear the Roof Off the Sucker".