Gregoriaans zang, ook wel gregoriaanse zang genoemd, is eenvoudig en klankrijk, en komt uit de oude abdijen van de Katholieke Kerk. Monniken voerden deze zangen uit tijdens hun dagelijkse taken, en de teksten komen uit Latijnse vertalingen van de Bijbel. De muziek, oorsprong rond de 12e eeuw, is oud, maar kan als andere bladmuziek prima vista gelezen worden, mits je de stijl en specificaties van de notatie leert.
Leer de terminologie van Gregoriaanse notatie. "Finalis" is de laatste noot van een zang, "dominant" is de toon van het stuk, en "modus" is de verzameling toonhoogtes in een stuk. Gregoriaans zang heeft modi in plaats van toonsoorten. Er zijn ook geen maatstekens.
Leer vierkante notatie. Gregoriaans zang wordt geschreven met vierkanten voor noten, genaamd neumen. Sommige hebben directe equivalenten in moderne notatie, anderen zijn specifiek voor zang. Een tutorial is te vinden in de bronnensectie.
Vind de startnoot. Zang wordt genoteerd op een 4-regelsysteem en heeft geen majeur of mineure toonsoort. Er zijn slechts twee sleutels in zang: een Do- of Fa-sleutel. De Do-sleutel aangeeft waar Do is aan de hand van de regel waarop hij staat; de Fa-sleutel aangeeft waar Fa op de schaal zit.
Verschuif de toonhoogte omhoog of omlaag om je stem aan te passen.
Controleer je toonhoogte met een piano.
Word lid van een koor. Gregoriaans zang was bedoeld om door meerdere mensen gezongen te worden, dus het beste resultaat komt van een groep zangers die een zang uitvoeren.