Een mengeling tussen een basun en een glijfluit, is de bazooka een instrument dat werd ontwikkeld door een Arkansas radiodiscjockey in de vroege 1900er jaren. Uiteindelijk waren het instrument zijn kleine bereik aan noten en zijn komische geluid een aantal van de bepalende factoren die leidden tot zijn verval in onbekendheid in de late 20e eeuw.
De bazooka werd ontwikkeld door de Arkansas radiopersoonlijkheid Bob Burns in 1905. Volgens de Encyclopedia of Arkansas, werd het instrument geconcipieerd toen Burns in een pijp blies in eenloodswinkel. Hij besloot later twee pijpen te verbinden samen met diverse andere stukken zoals een glijhendel, een whiskey-trechter en een basun-achtige mondstuk. Het geluid dat dit crude instrument produceerde was fantasierijk genoeg om bekend te worden in de staat.
De primaire klank van een bazooka wordt geproduceerd door buzzen van de lippen in het mondstuk. Hoewel er een glijfunctie is, doet deze weinig aan de toonhoogte vanwege de brede diameter van de buis. De hoorn is meestal zelfgemaakt van rommelmaterialen, wat ervoor zorgt dat het instrument tamelijk oneindelijk klinkt, vooral qua toon.
Hoewel zowel de basun als de bazooka instrumenten zijn waarbij de klank wordt geproduceerd door buzzen van de lippen in een mondstuk, is er verder weinig gemeen. Het is waar dat beide instrumenten een glijmechanisme hebben, maar de basun gebruikt de glij als manier om de toon van het instrument expert te controleren, terwijl de glij van de bazooka doorgaans geen doel dient. In feite is de rest van de bazooka essentieel een crude megaphone. Het materiaal van beide instrumenten is ook heel anders: de crude klank van de bazooka reflecteert de rommelmaterialen waaruit de ligchaam bestaat, terwijl het verfijnde messing van de basun te horen is in haar esthetisch aangename klank.
Behalve een bazooka op expositie in de Arkansas Entertainers Hall of Fame, zijn er weinig van de oorspronkelijke instrumenten overgebleven. Er waren verschillende artiesten die bazookas speelden sinds Bob Burns, meest opvallend New Orleans jazzmuzikant Noon Johnson in het midden van de 20e eeuw. Vandaag is het moeilijk een muzikant te vinden die deze crude instrument nog kan spelen. Het erfgoed van de bazooka kan leven in zijn naam nadat soldaten die in de Tweede Wereldoorlog vochten, een nieuwe antitankraketwerper de "bazooka" noemden omdat het eruitzag als het instrument dat door Bob Burns decennia eerder was ontwikkeld.