Uitvoeringsrechtenorganisaties (PRO) zoals ASCAP (American Society of Composers, Authors, and Publishers) en BMI (Broadcast Music, Inc.) verlenen uitvoeringsrechtenlicenties, innen gelden van muziekggebruikers en verdelen royalties aan muziekscheppers en uitgevers over de hele wereld. Deze rivaliserende organisaties hebben veel gemeen alsook een aantal opvallende verschillen.
ASCAP en BMI verlenen vergelijkbare diensten aan hun leden. Hun eerste prioriteiten zijn het verlenen van licenties, het bijhouden en monitoren van uitvoeringen voor copyright-naleving, en het verdelen van royalties. Ze lobben ook het Congres namens musici en artiesten, bieden educatieve programma's aan, en belichten de muziekindustrie met prijsuitreikingen. Beide groepen hebben gesofisticeerde systemen gebouwd om uitvoeringen te traceren en royalties in te vorderen, inclusief geautomatiseerde muziekidentificatieprogramma's om over-de-ether en online uitzenders te monitoren. Hun toelatingspolitieken zijn ook vergelijkbaar: typische toelating vereist slechts één commercieel opgenomen, gepubliceerd of uitgevoerd werk. Geen van beide groepen publiceert muziek of promoot bepaalde artiesten of werken.
ASCAP is de grootste PRO in de Verenigde Staten, met BMI een goede tweede (SESAC is een derde, kleinere groep). Samen vertegenwoordigen ze honderdduizenden artiesten en miljoenen werken, in bijna elk muziekgender. In 2009 rapporteerde ASCAP $995 miljoen in licentiegelden in te vorderen en $863 miljoen uit te keren aan haar 380 miljoen leden. BMI rapporteerde $905 miljoen in te vorderen en $788 miljoen uit te keren aan meer dan 400 miljoen leden (bekend als affiliates) – in dat jaar. Geen van de groepen heft jaarlijkse kosten van hun leden, hoewel BMI een fee van $250 heft van uitgevers.
ASCAP is een non-profitorganisatie bestuurd door een president en een gekozen bestuur bestaande uit 12 schrijvers en 12 uitgevers. BMI is ook een non-profit geleid door een gekozen bestuur, maar waar ASCAP's leiders creatieven omvatten, zijn BMI's president en uitvoerend team grotendeels afkomstig van de uitzendindustrie, misschien omdat de meerderheidsaandeelhouders van BMI uitzendorganisaties zijn.
Tot slot verschillen deze groepen in de contracten die ze van leden vragen te tekenen. ASCAP-leden tekenen eenjaarscontracten. BMI-affiliates tekenen ofwel tweejarige contracten (schrijvers) of vijfjarige contracten (uitgevers).
Discussies zwerven de hele tijd in de muziekindustrie over de fouten en deugdheden van deze rivaliserende organisaties. Echter, elk bestaat om de belangen van zijn artiestenleden te beschermen en neemt die missie zeer serieus. Het zou onmogelijk zijn om te voorspellen welke PRO de beste financiële vooruitzichten biedt voor een individueel artiest zonder de omstandigheden van die artiest te kennen; royalty-tarieven variëren wijd van artiest tot artiest, genre tot genre, en medium tot medium. Jonge componisten en schrijvers zouden zich moeten realiseren dat het moeilijk is om van PRO te wisselen, dus de beslissing of men ASCAP of BMI joint, niet licht moet worden genomen.