Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Overige muziek

Het effect van klassieke muziek op de hersenen

Onderzoekers bestuderen de effecten van muziek op de hersenen al jarenlang. Hoewel de resultaten van bepaalde studies twijfelachtige resultaten lijken te produceren, winnen langetermijnvoordelen, zoals hooggerankte onderwijsprogramma's in landen die nadruk leggen op muziek in scholen, over het algemeen de publieke opinie.

Studies

Een van de meest geciteerde studies over het effect van klassieke muziek werd in 1993 uitgevoerd door een groep onderzoekers van de Universiteit van Californië in Irvine. De studie leek te concluderen dat na 10 minuten luisteren naar Mozart, de scores van de deelnemers op een IQ-test met enkele punten verbeterden. Dit werd bekend als het 'Mozart-effect'. Een eerdere studie aan de Universiteit van North Texas vond dat een groep studenten die luisterden naar een selectie van Handel tijdens het memoriseren van woordenschat, waarschijnlijker die woorden herinnerden dan degenen die niet naar Handel luisterden.

Andere verklaringen

De onderzoekers in de UC Irvine studie konden klassieke muziek niet isoleren als de enige mogelijke factor voor verhoogde scores. Andere toonaangevende onderzoekers zoals K.M. Steele van Appalachian State University en Thompson, Schellenberg en Husain van de Universiteit van Toronto stellen dat het 'Mozart-effect' op intelligentietesten weinig te maken heeft met de muziek zelf. Zij betogen dat musik de hersenfunctie slechts opwekt. Met verhoogde of verlaagde 'opwekking' van de hersenen, kan de deelnemer in een betere toestand van gemoed zijn voor een test. Echter, zeggen ze, die opwekking kan het resultaat zijn van sociale of culturele factoren, niet van blootstelling aan klassieke muziek.

Biologie

Als oprichter van The Institute for Music and Brain Science aan Harvard Medical School, bestudeerde Mark Jude Tramo de biologie van muziek. Onderzoekers in zijn veld hebben geprobeerd te bepalen waar het 'muziekcentrum' van de hersenen is, alleen om bewijs te vinden dat er meer sprake is van een dans tussen de rechter en linker hersenhelften. Verschillende delen van de hersenen helpen verschillende ervaringen in muziek te definiëren, van wiskundige overwegingen zoals ritme en frequentie tot meer artistieke indrukken zoals emotie. De 'complexe structuur' in klassieke muziek, merkt onderzoeker Diane Bales van de Universiteit van Georgia op, houdt deze dans van de hersenen het meest actief en levendig.

Intelligentie

In een rapport uit 1998 kwalificeerde Bales het effect van muziek op intelligentie door te zeggen: 'Muziek lijkt onze hersenen te prepareren voor bepaalde soorten denken.' De 'Mozart-effect' onderzoekers schreven dit toe aan een model van hersenfunctie waar 'vergelijkbare neurale vuurpatronen optreden' met zowel ruimtelijke relaties als muziekluisteren. Bales dacht ook dat het genre van muziek belangrijk was. 'Onderzoekers denken dat de complexiteit van klassieke muziek is wat de hersenen prikt om ruimtelijke problemen sneller op te lossen,' schreef ze.

Mogelijke toepassingen

Tramo's organisatie zocht medische oplossingen door klassieke muziek. Volgens de brainmusic.org website zijn klassieke concerten georganiseerd voor patiënten in zijn ziekenhuis en hoopt de groep dat deze muziek een effect kan bewijzen op autisme, gehoorverlies en Parkinson-patiënten.

Overige muziek

Related Categories