Er zijn twee hoofdtypen beschrijfbare CDs op de markt. Bij het kiezen van het juiste type moet je de rol overwegen die elk kan spelen in je data- of muziekbehoud. Kies de optie die past bij je behoeften volgens wat je met de CDs doet en welke data erop opgeslagen wordt.
De beschrijfbare compact disc werd in 1988 door Philips ontwikkeld, maar pas in 1991 commercieel verkocht. Oorspronkelijk CD-WO (Compact Disc-Write Once), naam gewijzigd naar CD-R (Compact Disc-Recordable) voor de marktintroductie.
Twee typen beschikbaar: CD-R (één keer beschrijfbaar) en CD-RW (meerdere keren beschrijfbaar). CD-RW's zijn nieuwer, pas in 1997 op de markt. Ze zijn geweldig voor datatransport, data kan vaak overschreven worden, kosten-efficiënt: één disc honderden keren gebruiken.
Beschrijfbare CDs houden 74 minuten muziek, 650 MB data, of tot 80 minuten digitaal audio en 700 MB data. CD-RW's uniek: data wissen en opnieuw schrijven. CD-R: één keer schrijven. Gemaakt van polycarbonaat, lange levensduur, leesbaar door CD-speler, tenzij diep gekrast.
Beide typen nuttig voor data-overdracht. CD-R's bruikbaar voor digitale audio opslag omdat ze leesbaar zijn door audio-spelers in auto's en huishoudens. Ondanks populariteit van USB-sticks, vinden velen CD's nog een haalbare optie voor data-overdracht tussen computers. CDs populair voor digitaal audio: nummers op CD kopiëren en in auto of draagbare speler beluisteren.
Omdat CD-R's één keer schrijfbaar zijn, worden ze nutteloos bij fouten tijdens schrijven. Wees voorzichtig met hanteren: ze krassen gemakkelijk. Omdat ze niet gewist kunnen worden, moeten CD-R's met gevoelige privégegevens vernietigd worden.