Muziek is een vorm van intellectueel eigendom, beschermd – als letterkundige en artistieke werken – onder bepaalde auteurswetten. Of het nu gedrukt is of als opname: beperkingen regelen reproductie en distributie. Het is makkelijk (en gebruikelijk) om een kopie van bladmuziek te maken of meerdere CD's te branden. Voor muzikanten is dit de basis van een lopende strijd – illegaal bestanden delen kan onvertelbare winst kosten. Als gebruikers die anders een kopie zouden kopen, muziek gratis krijgen, wordt de muzikant om winst gebracht.
Het recht om kopieën van een muzikaal werk te maken, distribueren en verkopen, of het nu een enkel stuk of een verzameling is, berust bij de auteur(s) direct bij creatie. Als een muzikant een contract heeft met een productiemaatschappij of platenlabel, geeft de contract het recht om de muziek te distribueren en verkopen, vaak voor een bepaalde periode.
Volgens het 'Copyright Basics'-handboek van het US Copyright Office, wordt een werk geacht gecreëerd te zijn wanneer het opgenomen of geschreven is, maar dat betekent niet per se publicatie. Publicatie = distributie. Muziek wordt geacht gecreëerd 'wanneer het voor de eerste keer vastgelegd is in een exemplaar of fonogram'. Het Copyright Office definieert fonogram als 'het fysieke object waarin werken van auteurschap vervat zitten'. Dit omvat CD's, cassettes en vinylplaten.
Er was een tijd dat een muzikaal werk, om beschermd te zijn, gepubliceerd moest worden met een auteursrechtskennisgeving. Op gedrukt werk (bladmuziek) bevat deze het auteursrechtssymbool (©), naam van de rechthebbende en publicatiejaar. Dit is niet meer verplicht, maar een nuttige manier om het publiek te waarschuwen dat het werk beschermd is. Voor geluidsopnames wordt de letter 'P' in een cirkel gebruikt (in plaats van ©), met publicatiejaar en naam van de rechthebbende.
Volgens 'Copyright Basics': een muzikaal werk dat 'op of na 1 januari 1978' in tastbare vorm is gebracht, is automatisch beschermd vanaf het moment van creatie en krijgt doorgaans een termijn van de levensduur van de auteur plus 70 jaar na overlijden. Bij meerdere makers (bijv. groep) begint de 70-jaar termijn na overlijden van de langstlevende maker.
Omdat auteursrecht per land verschilt, bestaat er geen internationaal auteursrecht. Een muzikaal werk is beschermd onder US-wet als minimaal één maker VS-onderdaan is of in de VS gevestigd. Volgens 'Copyright Basics': 'de meeste landen bieden bescherming aan vreemde werken onder bepaalde voorwaarden'.
Hoewel registratie bij het US Copyright Office geen voorwaarde is voor bescherming, biedt het duidelijke voordelen: openbaar register vestigen en beschermende maatregelen bij inbreuk. 'Copyright Basics' stelt: 'Registratie kan op elk moment tijdens de levensduur van het auteursrecht plaatsvinden'.
Elk werk gepubliceerd in de VS heeft een verplichte depositievereiste. Wettelijk moet de rechthebbende of houder van publicatierechten twee exemplaren (gedrukte muziek) of twee fonogrammen bij het US Copyright Office neerleggen voor de Library of Congress. Naleving niet volgen = boetes, maar geen invloed op auteursrechtbescherming. Vrijstellingen gelden.