Pyotr Ilyich Tsjaikovski respecteerde Wolfgang Amadeus Mozart niet alleen – hij vereerde hem, noemde hem de "hoogste genie van de muziek." Dit was geen beilofte lof; Tsjaikovski bestudeerde Mozart's partities obsessief, vooral de opera's (Don Giovanni, De Bruiloft van Figaro) en late symfonieën.
De Mozartiana Suite (1887) arrangeert direct Mozart stukken. Opera's als De Piek van Spades echoën Mozart's ensemble schrijven en dramatische pacing. Tsjaikovski had zelfs een Mozart portret in zijn studeerkamer. Voor hem vertegenwoordigde Mozart een onbereikbaar ideaal – muziek die eeuwig voelde, alsof het altijd bestond, wachtend om ontdekt te worden.