Baanbrekende Afro-Amerikaanse elektrische gitaaristen die muziekgeschiedenis vormden
De evolutie van de elektrische gitaar is onlosmakelijk verbonden met Zwarte innovators die haar stem vormden over blues, rock, funk, jazz, en verder. Essentiële namen zijn:
- B.B. King – "Lucille," vibrato-meester, ambassadeur van de blues.
- Jimi Hendrix – Herschreef het instrumentenvocabulaire: feedback, whammy, akkoord-melodie-fusie.
- Prince – Virtuoos, genre-vloeibaar, iconische symboolgitaar.
- Chuck Berry – Rock's oprichter van riff-architectuur ("Johnny B. Goode").
- Buddy Guy – Brug van Delta-blues naar Chicago-vuur; beïnvloedde Clapton, Hendrix, Stevie Ray.
- Robert Cray – Schoon, gesofisticeerd blues-soul phrasering.
- Gary Clark Jr. – Moderne fakkeldrager: rauw, zwaar, diepgeworteld.
- Curtis Mayfield – Falset en Curtis-stijl ritmegitaar, sociaal geweten.
- Vernon Reid – Living Colour's sonische verkenner; avant-rock texturen.
Deze lijst krabt aan de oppervlakte. Tallooze anderen – Sister Rosetta Tharpe, Eddie Hazel, Ernie Isley, Hiram Bullock, Tom Morello (gemengde afkomst), Charlie Hunter, Isaiah Sharkey – hebben de mogelijkheden van het instrument uitgebreid. Zwarte gitaaristen deden niet alleen mee; ze definieerden de expressieve plafond van de elektrische gitaar.