"Drifting" is geen erkende gitaartechniek in pedagogische literatuur. Als je de term gehoord hebt, is het waarschijnlijk informele afkorting voor een van deze gevestigde technieken:
Een slide (glas, metaal, keramisch) op de greephand gebruiken om continu tussen toonhoogtes te glijden. "Drifting" beschrijft het gladde, portamento geluid. Denk aan Duane Allman, Derek Trucks, Ry Cooder.
Een gegrepen snaar zijwaarts duwen/trekken om toonhoogte te verhogen – microtonaal tot hele toon+ bends. "Drifting" kan langzame, wijdere bends beschrijven (David Gilmour, B.B. King). Inclusief whammy bar (tremolo arm) duiken en oplichters.
Een grepende vinger langs de snaar schuiven tussen twee noten (zonder slide). Veelvoorkomend in jazz, blues, rock. "Drifting" = de hoorbare glijding tussen doeltoonhoogtes.
Volume knop/pedaal gebruiken om noten in/uit te faden, creërend "drifterige" ambient pads. Vaak gecombineerd met reverb/delay (post-rock, ambient).
Licht snaar aanraken op harmonische knopen tijdens pikken, bewegen tussen harmonische posities – creërend bel-achtige tonen die lijken te zweven.
Als je "drifting" tegenkwam in een specifieke les, video, of genrecontext (bijv. "drift phonk" gitaar, ambient loop technieken), deel dat detail voor een precies antwoord. Gitaar terminologie varieert enorm over communities.