Het gezegde "ouder viool, zoeter klank" is niet alleen romantisch volksgeloof – het is geworteld in materiaalwetenschap en akoestiek. Goed gebouwde violen ontwikkelen echt rijkere, meer projecterende stemmen over decennia en eeuwen.
Slecht gebouwde instrumenten – dikke platen, slechte buiging, minderwertig hout – verbeteren niet magisch met leeftijd. Het fenomeen geldt voor goed gebouwde violen (historisch, Cremonese meesters als Stradivari, Guarneri, Amati; vandaag, top hedendaagse luters). Een middelmatige fabrieksviool uit 1900 klinkt in 2025 nog steeds middelmatig.
Deze akoestische evolutie – gecombineerd met historische provenance – drijft de multimiljoen-dollar waarderingen van Gouden Eeuw Italiaanse instrumenten. Maar voor spelers overtreft een 50-jarige meesterluter-viool vaak een tout-nieuw equivalent, met onmiddellijke diepgang en kleur die decennia zou kosten om te ontwikkelen.